Myanmar in Singapore

Please, forward this and invite Myanmar in Singapore.

“အပုိင္ခ်ည္တဲ႔ အုိင္တီ အီေကာ္ေနာ္မီသၾကၤန္”

“အပုိင္ခ်ည္တဲ႔ အုိင္တီ အီေကာ္ေနာ္မီသၾကၤန္”

မႏၱေလးဆုိတာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕သၾကၤန္ျမဳိ႔ေတာ္လုိ႔ေျပာနုိင္ေလာက္ေအာင္ မန္းေလးသူမန္းေလးသားမ်ားက သၾကၤန္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္ အကဲပုိၾကပါတယ္။
ေဆာင္းအကုန္ေႏြအကူးတေပါငး္လြန္ေျမာက္ မတ္ခ်္လေရာက္ျပီဆုိတာနဲ႔သၾကၤန္အေငြ႔အသက္ေတြကို
စတင္ ခံစားနုိင္ပါျပီ။
ေႏြေရာက္ျပီဆုိတာကို ဥၾသတြန္သံေလးေတြကအခ်က္ေပးသလုိ
သၾကၤန္ေရာက္ေတာ႔မယ္ဆုိတာကို အခ်ဥ္ေပါငး္သယ္ေလးေတြထီသယ္ေလးေတြဖြင္႔တဲ႔
သၾကၤန္သီခ်င္းေတြက သတိေပးပါတယ္။
ဟုိအရင္ကေတာ႔ သၾကၤန္ဆိုတာက်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္အနားယူတဲ႔ရက္ပါဘဲ။
ဆုိင္ေတြပိတ္ လုပ္ငန္းၾကီးေတြပိတ္ ဘုရားဖူးထြက္သူထြက္။
ေရကစားဘုိ႔ ျပင္သူကျပင္ တရားစခနး္၀င္ဘုိ႔စဥ္သူကစဥ္ေပါ႔။
ဘာဘဲေျပာေျပာ အရင္ကေတာ႔ သၾကၤန္ဆုိတာ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေပ်ာ္ဘုိ႔ပါးဘုိ႔ဘဲ
အာရုံရွိၾကပါတယ္။
****************************************************
ဒါေပမယ္႔ သၾကၤန္ဆုိတာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္ အင္မတန္မွ စီးပြားရွာလုိ႔ေကာင္းတဲ႔
အကြက္အကြင္းၾကီးလဲျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။
သၾကၤန္မတုိင္ခင္မတ္လ ဆန္းေလာက္က စျပီး “အခါတြင္း”အတြက္ဆုိျပီးရည္ရြယ္လုိ႔
ေရာငး္ၾက၀ယ္ၾကကေတာ႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္းပါဘဲ။
ေရွးေရွးကေတာ႔ သၾကၤန္မွာလူၾကီးသူမမ်ားကိုေရကန္႔ေတာ႔ဘုိ႔အတြက္ ေရာ
သၾကၤန္ၾကဳိဘုိ႔အတြက္ပါ ေျမအုးိေတြကိုၾကဳိတင္လုိ႔စုေဆာငး္ၾကရပါတယ္။
ဒါလဲ ၾကီးမားခဲ႔တဲ႔ေစ်းကြက္တစ္ခုပါဘဲ။
(အခုေခတ္မွာေတာ႔ ေျမအုိးကိုအေလးခံျပိး မသယ္ေတာ႔ပါဘူး
ရယ္ဒီမိတ္ေရသန္႔ဘူးတစ္ဘူးရွိရင္အဆင္ေျပ ပါျပီ။
သၾကၤန္ၾကဳိတဲ႔ အိမ္ဆုိတာကလဲ မရွိသေလာက္ရွား။
ၾကဳိတဲ႔အိမ္မ်ားကလဲ ပလပ္စတစ္ပုံးေလးနဲ႔ဘဲအလုပ္ျဖစ္။
ေခတ္ၾကီးကအဲ သလုိေျပာငး္သြားတာပါ။
ေနာက္အခုေခတ္မွာလူၾကီးေတြကန္႔ေတာ႔ဘုိ႔အတြက္ မုန္႔ပုံးေတြ၊
ကန္ေတာ႔ပြဲျခငး္ေတြကလဲ သူ႔အစားစားနဲ႔သူ ေသာငး္ဂဏန္းကေနသိန္းဂဏန္းထိ
ပစၥည္းအစုံစုံကို ကိုယ္႔ စိတ္တုိင္းက်ထည္႔ခုိင္းျပီး အလြယ္တကူ၀ယ္လုိ႔ရနုိင္ပါတယ္။
ေနာက္ျပည္တြင္းျဖစ္ ကိတ္မုန္႔ဆုိင္ေတြကလဲေပါမွေပါ။
သၾကၤန္မတုိင္မွာလူၾကီးေတြကို ဂါရ၀ျပဳဘုိ႔အတြက္ သုံးစြဲတဲ႔ ပစၥည္းမ်ားရဲ႕
ေစ်းကြက္ကလဲ ၾကီးမားတဲ႔ေစ်းကြက္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္)

ေရွးေခတ္ကေတာ႔ သၾကၤန္ရက္ဆုိရင္ တရုတ္ကုန္စံုဆုိင္နဲ႔ကုလားလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကလြဲရင္
ျမန္မာဆုိင္အားလုံးနီးပါးေလာက္ပိတ္ပါတယ္။
ယုတ္စြအဆုံးမနက္ခင္းညေနခငး္မွာအဆာေျပစားဘုိ႔ေရာင္းတဲ႔မုန္႔ဆုိင္ေလးေတြကစလုိ႔ပိတ္။
အဲေတာ႔ သၾကၤန္တြင္းမတုိင္ခင္မွာ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ဘုိ႔ အေျခာက္အျခမး္ကစလုိ႔
ၾကဳိတင္ျပီး၀ယ္ထားၾကရပါတယ္။
သၾကၤန္မတုိင္ခင္ရက္ေတြက ေတာ႔ အင္မတန္ကုိေရာင္းပန္း၀ယ္ပန္းလွေသာရက္
ေန႔လည္စာထမင္းေတာင္ ေရာင္းေန၀ယ္ေနရင္းကေန တဇြန္းစားလုိက္ေစ်းေရာင္းလုိက္
လုပ္ခဲ႔ရတဲ႔ရက္ေတြျဖစ္ပါတယ္။
(စီးပြားေရးအျမင္ေတြနဲ႔သာ ခ်ီတက္ေနရတဲ႔ေခတ္မွာေတာ႔ သၾကၤန္တြင္းမွာလဲ
ဆုိင္ေတြမပိတ္ၾကေတာ႔ပါဘူး။
ေစ်းထဲက ေစ်းသည္ေတြလဲဖြင္႔။
ရပ္ကြက္ထဲက စတုိးဆုိင္ကလဲမပိတ္။
ခါတုိငး္ထက္ေတာ႔ ေစ်းနည္းနည္းပုိေပးရပါတယ္။
စားေသာက္ဆုိင္ေတြက လဲ ေန႔တစ္၀က္ဖြင္႔တဲ႔ဆုိင္ရွိသလုိ
ညအထိဖြင္႔တဲ႔ဆုိင္ရွိေတာ႔ စားေရးေသာက္ေရးမပူရ။
အဲေတာ႔ ၾကဳိတင္ျပီး၀ယ္ထားဘုိ႔ မလုိတဲ႔ေခတ္ေရာက္သြားပါတယ္။
ဒီလုိဆုိျပန္ေတာ႔လဲ သၾကၤန္နားနီးရင္ လက္မလည္ေအာင္ေရာငး္ရတဲ႔ေခတ္က ျပီးဆုံးသြားပါေတာ႔တယ္)

ဟိုးအရင္ေခတ္ေတြမွာ သၾကၤန္ရက္အလွမး္ေ၀းစ အခ်ိန္မွာၾကဳိတင္စုေဆာငး္ရတဲ႔
ပစၥည္းေတြထဲမွာ ထိပ္ဆုံး၀င္တာကေတာ႔ ေရာင္စုံသၾကၤန္ပန္းကုံးေလးေတြပါဘဲ။
ဆပ္တြန္႔စကၠဴ်ေရာင္စုံေလးေတြကို ပနး္ကုံးလုိျဖစ္ေအာင္ သီၾကရတာပါ။.
သၾကၤန္နားနီးျပီဆုိရင္ ေစ်းထဲက စကၠဴေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ေတြက ေရာင္စုံပနး္ကုုံးေလးေတြ
ေရႊေရာင္ေငြေရာင္ပန္းကုံးေလးေတြကို အရပ္ထဲေတြမွာလက္ခစားနဲ႔လုပ္ခုိင္းၾကရတာပါ။
ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္လဲျဖစ္ေတာ႔ အရပ္ထဲက ကေလးေတြမုန႔္ဘုိးလဲရ
ေနပူထဲ ထြက္မေဆာ႔ ေျခလဲျငိမ္ေအာင္ အလုပ္ေပးထားသလုိပါဘဲ။
သၾကၤန္အကမ႑ပ္တုိင္းက ယိမး္ကသူေတြအတြက္ေရာ အလွဆြဲခ်င္သူမ်ားအတြက္ေရာ
ဒီ ပန္းကုံးေလးက မရွိမျဖစ္၊။
တစ္ခ်ဳိ႔တစ္ေလကေတာ႔ ပိေတာက္ပနး္အတုေလးေတြကိုပန္းကုံးအျဖစ္လုပ္တာကိုေတြ႔ရပါတယ္။
(ခုေခတ္မွာေတာ႔ သၾကၤန္ပန္းကုံးပန္သူမရွိသေလာက္.။
ရွိျပန္ရင္လဲ ယုိးဒယားက တရုပ္ကလာတဲ႔ ပန္းကုံးေတြဘဲဆြဲၾကပါေတာ႔တယ္။
ဆြဲဆုိ အဲဒီပနး္ကုံးေလးေတြကလဲ လွတာကိုး)
*****************************************************************
က်ေနာ္တုိ႔မန္းေလးျမဳိ႔ၾကီးကေတာ႔ သၾကၤန္နားနီးေလေလအလုပ္ရွုပ္ေလေလပါဘဲ။
သၾကၤန္နီးျပီဆုိတာနဲ႔ လူတုိင္းပါးစပ္ဖ်ားမွာ “အခါတြင္း”ဆုိတဲ႔စကားလုံးေလးက
တကယ္႔ အတြင္က်ယ္ဆုံးစကားလုံးေလးပါဘဲ။
မတ္ခ်္လအလယ္ေလာက္ေရာက္ျပီဆုိတာနဲ႔ က်ဳံးနံေဘးမွာ အရပ္ေတြထဲမွာ သၾကၤန္မ႑ပ္ထုိးဘုိ႔
စတင္ျပင္ဆင္ၾကတာပါဘဲ။
ကေလးတုံးကမ်ားဆုိရင္ ဒီလုိသၾကၤန္မ႑ပ္ေဆာက္တာကိုသြားသြားၾကည္႔ရတာအလုပ္တစ္ခုပါဘဲ။
အရင္ေခတ္ကေတာ႔ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးယူျပီးလုပ္ၾကရပါတယ္။
သံစည္ပုိင္းေတြေပၚမွာ ပ်ဥ္ေတြခင္းျပီးလုပ္သူကလုပ္။
သစ္သားေတြနဲ႔ စင္ေဆာက္သူကေဆာက္။
ဒီမ႑ပ္ကလဲ စီးပြားေရးေစ်းကြက္တစ္ခုပါဘဲ။
သၾကၤန္ျပီးတာနဲ႔ဒီသစ္ေတြက ျပန္ေရာင္းစားလုိ႔ရတာကုိး။
ေရွးေခတ္ကေတာ႔ သၾကၤန္မ႑ပ္တစ္ခုေဆာက္ခြင္႔ရဘုိ႔သိပ္မခက္ခဲပါဘူး။
သက္ဆုိင္ရာ ရပ္ကြက္နဲ႔ျမဳိ႔နယ္ေကာင္စီေတြက ေထာက္ခံလုိက္ရင္ အုိေကပါဘဲ။
ဒီအတြက္သိပ္ကုန္က်စရိတ္ၾကီးတယ္ဆုိတာမရွိလွပါဘူး။

မ႑ပ္အၾကမး္္ထည္ျပိးတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ပန္းခ်ီဆရာမ်ားရဲ႕က႑ျဖစ္သြားပါျပီ။
ကိုယ္႔မ႑ပ္ကို အလွဆင္မယ္႔ပန္းခ်ီကားေတြ အရုပ္ေတြအတြက္ နာမယ္ၾကီးပန္းခ်ီဆရာကိုအပ္ရပါတယ္။
ဒီပနး္ခ်ီဆရာမ်ားကလဲ ခံစားမူ႕ကိုအရငး္တည္ျပီးအလုပ္လုပ္တဲ႔သူေတြဆုိေတာ႔ေတာ္ေတာ္နဲ႔မျပီးနုိင္။.
စိတ္ပါရင္ထဆြဲ စိတ္မပါရင္ ဒီအတုိငး္ထား ဆုိျပန္ေတာ႔ သၾကၤန္ရက္ကပ္ေနေတာေတာင္
အလွဆင္လုိ႔ မျပီးနုိ္င္ေသးတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။
အဲဒီအခါမ်ဳးိမွာမ႑ပ္အတြက္တာ၀န္ယူထားသူနဲ႔ အလွဆင္သူၾကားမွာစကားေတြမ်ား
ရျပန္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလၾကျပန္ေတာ႔လည္း ပန္းခ်ီဆရာက အႏုပညာေျမာက္ေအာင္လွပေအာင္
ၾကဳိးစားပန္းစားလုပ္ထားတာကို ဘာမွ မခံစားတတ္တဲ႔လူၾကီးက ေခါငး္ရမး္လုိက္တာနဲ႔
အကုန္ျပန္ျပင္ရ ျပဳရျပီဆုိရင္ေတာ႔ မ႑ပ္အလွဆင္သူခမ်ာ က်ဳံးထဲခုန္ဆင္းျပီးေသခ်င္စိတ္
ေပါက္ေလာက္ေအာင္စိတ္ညစ္စရာေတြလဲၾကဳံရျပန္ပါတယ္။
အရင္ေခတ္ကေတာ႔ သၾကၤန္မ႑ပ္ဆုိတဲ႔ဒီဇုိင္းကသိပ္ဆနး္ဆနး္ျပာျပားေတာ႔မရွိလွပါဘူး။
ပိေတာက္ပန္းပါမယ္ ေရေလာငး္ေနတဲ႔ပုံပါမယ္ တစ္ခ်ဳိ႔ကေတာ႔ ေခတ္ပုံ
တစ္ခ်ဳိ႔ကေတာ႔ ပုဂံေခတ္ကပုံ ။
မန္းေလးသၾကၤန္မွန္းသီေအာင္နန္းျမဳိ႔ရုိးထည္႔မယ္။
မ႑ပ္ရဲ႕နာမယ္စာလုံးအၾကီးၾကီးပါမယ္။
ဒီေလာက္ပါဘဲ။
(ေျပာငး္လဲသြားတဲ႔ အခုေခတ္မွာေတာ႔ သၾကၤန္မ႑ပ္တစ္ခုေဆာက္ခြင္႔ရဘုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ရုံလူမရနုိင္ပါဘူး။
လုံျခဳံေရးကိစၥ ကိုအေၾကာင္းျပဳလုိ႔ ဘာညာကိြကြလုပ္နုိင္ကိုင္နုိင္သူမ်ားသာ မ႑ပ္ေဆာက္ခြင္႔ပါမစ္ရနုိ္င္ပါတယ္။
အဲဒီသူမ်ားကလဲ သၾကၤန္၀ါသနာပါလုိ႔ မ႑ပ္ေဆာက္သူမဟုတ္ပါဘူး။
မ႑ပ္ေဆာက္ခြင္႔ရသူနဲ႔ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္လူႏွစ္ေယာက္ေပါင္းလုိ႔
သၾကၤန္ကိုအရင္းတည္ျပီး ခါေတာ္မီ စီးပြားရွာၾကတာပါ။
မ႑ပ္တစ္ခုေဆာက္ခြင္႔ရဘုိ႔ ရင္းထားတဲ႔ေငြေက်ေအာင္ စပြန္ဆာရွာပါေတာ႔တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး သၾကၤန္ဆုိတာ ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ျငာတဲ႔ပြဲအျဖစ္ကူးေျပာငး္သြားပါေတာ႔တယ္။
နာမယ္ၾကီး ကုမၸဏီမ်ားနဲ႔ခ်ိတ္ျပီး မ႑ပ္တစ္ခုလုံးကို ပုတ္ျပတ္ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္
သိနး္ရာၾကီးဂဏန္းေလာက္ရနုိ္င္ပါတယ္။
တစ္ေယာက္ထဲကေန အျပိးအျပန္ယူမယ္႔သူမရွိတဲ႔မ႑ပ္မ်ားကေတာ႔ ကုမၸဏီေလးေတြကို
အဆက္အသြယ္နဲ႔လုိက္ခ်ိတ္ပါတယ္။
မိန္းစပြန္ဆာ ယူမယ္ ဆုိရင္ မ႑ပ္မွာနာမယ္အၾကီးၾကီး တပ္ခြင္႔ရမယ္ ဧရိယာအၾကီးၾကီးရမယ္၊
လာထား သိနး္ ဆယ္ဂဏန္းအၾကီးၾကီး။
ကုိ-စပြန္ဆာယူမယ္လား ဧရိယာေသးေသးရမယ္။
လားထား သိန္း ဂဏန္း။
ေၾကာ္ျငာဘဲကပ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္လဲ ရပါတယ္၊
မ႑ပ္ေအာက္ေျခအပိတ္ေတြေဘးနံရံေတြမွာ ေၾကာ္ျငာကပ္ခြင္႔ေပးပါတယ္။
အဲဒါမ်ဳိးကေတာ႔ “စတုရန္းေပ”နဲ႔တြက္ျပီး ညွိနုိင္းေစ်းနဲ႔ေပးရပါတယ္။

အခ်ဳိ႔မ႑ပ္ေဆာက္သူမ်ားကေတာ႔ေရွးမူမပ်က္ သစ္သားနဲ႔ေဆာက္ပါတယ္။
သစ္ကိုေတာ႔ ပါမစ္ရေအာင္ေလ်ာက္။
ဒီသစ္ကုိလဲ မ႑ပ္မေဆာက္ခင္ကတည္းက ေရာငး္ျပီးသားပါဘဲ။
သၾကၤန္ပီးရင္ေတာ႔ ၀ယ္ထားတဲ႔သူလက္ထုိးအပ္လုိက္ရုံပါဘဲ။
အခုေခတ္ကေတာ႔သစ္နဲ႔ေဆာက္သူရွိသလုိ သၾကၤန္ျပီးတာနဲ႔ျဖဳတ္သိမး္ထားလုိ႔ရတဲ႔
သံဖရိန္နဲ႔ေဆာက္သူေတြလဲရွိပါတယ္။

မ႑ပ္ေဆာက္သူက စီးပြားေရးသမားဆုိေတာ႔ ေရွးေခတ္ကလုိ အႏုပညာေတြဘာေတြခံစားမေနပါဘူး။
သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္က ကုန္က်စရိတ္နည္းနည္းနဲ႔ မ႑ပ္ျမန္ျမန္ျပီးဘုိ႔ သၾကၤန္အမွီျပီးဘုိ႔ပါဘဲ။
အဲေတာ႔ အႏုပညာ၀ိဥာဥ္ နုိးမွ ပုံထဆြဲမယ္႔ ပန္းခ်ီဆရာကို အလုပ္ရွုပ္ခံျပီးမငွားေတာ႔ပါဘူး။
အခုေခတ္က အုိင္တီေခတ္ ကြန္ျပဴတာေခတ္ကိုးဗ်။
လက္ေရးစာလုံးလွတာေတြဘာေတြ ပန္းခ်ီအႏုပညာေတြ ကိုေဘးဖယ္
ကြန္ျပဴတာဒီဇုိင္းနာကိုေခၚ သူအဓိကလုိခ်င္တာ စပြန္ဆာကုမၸဏီနာမယ္ေတြထင္ရွားေနဘုိ႔။
ျပီးရင္ ဗီႏုိင္းအပ္။
ေအးေဆးပါဘဲ။
အဲလုိအဲလုိ ေခတ္ေျပာငး္ကတည္းက အရင္က သၾကၤန္ဆုိရင္ လက္ဖ်ားေငြသီးေနတဲ႔
မန္းေလးက ပနး္ခ်ီဆရာမ်ား ငုတ္တုတ္ေမ႔ကုန္တာပါဘဲ။
မန္းေလးသၾကၤန္က ေၾကာ္ျငာ သၾကၤန္ ျဖစ္တာၾကာေပါ႔)

သၾကၤန္မ႑ပ္ေတြေဆာက္ျပီဆုိတာနဲ႔က်ေနာ္တုိ႔ကေလးမ်ားကလဲ တစ္နွစ္လုံးအိမ္ထုတ္တနး္မွာခ်ိတ္ထားတဲ႔
ေၾကးျပြတ္ေတြကို ေအာက္ခ် ၀င္းလက္ေျပာင္ေနေအာင္ မန္က်ီးမွည္႔နဲ႔ေခ်းခြ်တ္။
၀ါရွာေတြျပင္ လုိ႔ သၾကၤန္ပြဲအတြက္ျပင္ၾကပါတယ္။
အရင္ကေတာ႔ ပလပ္စတစ္ေရျပြတ္ေတြကိုလဲသုံးၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ အားလုံးက တပုံစံတည္း အေခ်ာင္းရွည္ရွည္ တစ္ခါပက္ျပီးတစ္ခါေရစုပ္။
နုိ႔ဆီခြက္အေဟာင္းေတြရွာ။
လက္မရွေအာင္ ခြက္ႏုပ္ခမ္းကို အုတ္္နီခဲနဲ႔တုိက္ျပီး ညီေနေအာင္ညိွ။
ေရျပြတ္ကေလးတကိုင္ကုိင္နဲ႔ သၾကၤန္မွာကဲဘုိ႔ဟန္တျပင္ျပင္ေပါ႔။
(ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ႔ ျမန္မာျပည္က ကေလးမ်ားကို အင္မတန္မွအေလးထားေသာ
ေျမာက္ဘက္က လူေတြက မတ္လေရာက္ျပီဆုိတာနဲ႔ ကေလးကစားစရာ
လူၾကီးကစား စရာ ေရျပြတ္မ်ဳိးစုံ ေရေသနတ္မ်ဳိးစုံ သၾကၤန္သုံးပစၥည္းမ်ဳိးစုံ
ေနကာမ်က္မွန္ ဦးထုပ္ ပု၀ါ တဘက္ မုန္႔ပုံး အလုံးစုံကို လုိေလေသးမရွိရေအာင္
ထုတ္လုပ္ျပီး ျမန္မာျပည္ဘက္ကို ပုိ႔ေပးေနပါတယ္။
ဒီသၾကၤန္တြင္းကာလေလးမွာ အသုံးျပဳဘုိ႔အတြက္ ၀ယ္လုိက္ရတဲ႔ ပစၥည္းေတြရဲ႕
တန္ဘုိးကို တြက္ၾကည္႔မယ္ဆုိရင္………………………………..
အမေလး ႏွေမ်ာစရာေကာငး္လုိက္ပါဘိေတာ႔တယ္။)

သၾကၤန္မွာ လည္ရုံသက္သက္ ေရပက္ခံထြက္ခ်င္သူေတြကေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီးကားငွား။
ေန႔ေရပက္ခံထြက္ ညအကမ႑ပ္ေတြလုိက္ၾကည္႔ ဘုိ႔အတြက္ တစ္ေယာက္ဘယ္ေလာက္ဆုိတာ
အခ်ဳိးက်ထည္႔။

အဆုိအတီးအမူတ္ေတြ သံခ်ပ္ထုိးဘု႔ိ၀ါသနာပါသူေတြကေတာ႔ ေရသဘင္လွည္႔တဲ႔ကားနဲ႔လုိက္
ဘုိ႔ ၾကဳိးစားၾကပါတယ္။
သတ္မွတ္ထားတဲ႔အသင္း၀င္ေၾကးေပးရမယ္ တူညီ၀တ္စုံတစ္စုံရမယ္။
အဲဒီအသင္း၀င္ျပီးတာနဲ႔ ညည ဆုိမအားရေတာ႔ပါဘူး။
သံခ်ပ္ဆုိလဲ သံခ်ပ္ သီခ်င္းဆုိလဲ သီခ်င္း တုိက္ရပါေတာ႔တယ္။
(အခုေခတ္ကာလမွာေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစုလည္ခ်င္ရင္ အရင္ေခတ္ကလုိ စုျပီးကားငွားေပါ႔။
ဒါေပမယ္႔ ကားေတြေပါေတာ႔ သူမ်ားဆီငွားစရာမလုိေတာ႔ပါဘူး။
အရင္က ဆုိ သၾကၤန္နားနီးရင္ ဂ်စ္ကားေတြအလုပ္ျဖစ္သေပါ႔။
ကားတင္မဟုတ္ေသးပါ ဘူး တုတ္နဲ႔ အားရပါးရ ထုခ်င္တုိင္းထုရေအာင္ ကားေဘာနက္အစုတ္ေတြ
ငွားတဲ႔လုပ္ငနး္ကလဲ စီးပြားေရးခြင္တစ္ခုပါဘဲ။
အခုေတာ႔ ေရပက္ခံထြက္စရာ ကလည္း က်ဳံးပါတ္ပါတ္လည္ဆုိေတာ႔ ကားကုိ မိသားစုနဲ႔လည္တဲ႔
လူေတြေလာက္သာ သုံးျပီး လူငယ္အမ်ားစုကေတာ႔ ဆုိင္ကယ္နဲလည္ၾကပါတယ္.။
ဆုိင္ကယ္မနာေအာင္ တုိက္မိခိုက္မိရင္ မႏွေမ်ာရေအာင္ဆုိင္ကယ္ က မားရကပ္ေတြအကုန္ျဖဳတ္
ကြဲနုိင္ရွနုိင္တာေတြကို အကုန္ဖယ္ အိတ္ေဇာေတြဖယ္ လုိ႔ေဘာင္နဲ႔အင္ဂ်င္ဘဲခ်န္ထားပါတယ္။
အဲေတာ႔ ဆုိင္ကယ္၀ပ္ေရွာ႔ေတြအလုပ္ျဖစ္သေပါ႔။
ဒါေပမယ္႔လည္းတရား၀င္လုပ္လုိ႔ရတဲ႔ အလုပ္ေတာ႔လဲမဟုတ္။
အိတ္ေဇာျဖဳတ္ထားတာ မိရင္ ဆုိင္ကယ္ဖမ္း ထား သၾကၤန္ျပီးမွျပန္ေပးသလုိ
ျပင္ေပးတဲ႔ ၀ပ္ေရွာ႔ကိုလဲ အေရးယူတာပါဘဲ။
သုိ႔ေသာ္လညး္ မနး္ေလးျမဳိ႔တစ္ျမဳိ႔လုံးကေတာ႔ သၾကၤန္တြင္းဆုိရင္
အိပ္ေဇာျဖဳတ္ထားတဲ႔ ဆုိင္ကယ္သံ တဖုနး္ဖုန္းဘဲၾကားေနရပါတယ္။
အခုေခတ္မွာ သၾကၤန္မွာ သံခ်ပ္လဲမထုးိရေတာ႔
အတီးအမူတ္ပါတဲ႔ ကားကို ပုိက္ဆံထည္႔ျပီးလုိက္တယ္ဆုိတာ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။)
မိန္းကေလးမ်ားကေတာ႔ ရပ္ကြက္ေရသဘင္အဖြဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ မိသားစုလုိက္လုပ္တဲ႔
ေရသဘင္အဖြဲ႔ ဒါမွမဟုတ္ ဌာနဆုိင္ရာေရသဘင္မ႑ပ္မွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ယိမ္းအကပါေလ့ရွိတတ္ပါတယ္။
ဒီသၾကီန္ဆုိတာ မနၱေလးက အိမ္တြင္းပုန္းေနတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ားလူလုံးထြက္ျပတဲ႔အခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႔လဲ သၾကၤန္မတုိင္ခင္ရက္မ်ားကတညး္က ယိမး္တုိက္ရပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင္႔ မ႑ပ္ယိမး္အဖြဲ႔မွာပါတဲ႔ အမ်ဳးိသမီးေတြက ပိုက္ဆံေပးရတယ္ဆုိတာမရွိသေလာက္။
အကမပါတဲ႔ေရပက္ခံမ႑ပ္ေတြက်ျပန္ေတာ႔လဲ ၀ါသနာပါသူ ေငြကုန္ေၾကးက်ခံနုိင္သူက စုိက္ထုတ္ျပီး
တဲ႔လူရွိေတာ႔ ေရကစားခ်င္တဲ႔လူက သူတို႔နဲ႔ ဆက္စပ္ပါတ္သက္ေနသူ အသိမိတ္ေဆြေတြနဲ႔သိတဲ႔လူဘဲ
လက္ခံပါတယ္။
မသိတဲ႔လူစိမး္ကုိေတာ႔လက္ခံေလ႔မရွိပါဘူး။
(ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ႔ မ႑ပ္ေတြက စပြန္စာယူထားၾကေတာ႔ စရိတ္ေက်ေအာင္ရွာၾကရပါတယ္။
အလြယ္ဆုံးကေတာ႔ေရကစားခ်င္တဲ႔ သူေတြကို တစ္ရက္ဘယ္ေလာက္ဆုိတာသတ္မွတ္ျပီးစင္ေပၚမွာေရကစားနုိင္ပါတယ္။
သၾကၤန္ရက္အားလုံးကို မကစားခ်င္ရင္လဲ ကိုယ္ကစားခ်င္တဲ႔ရက္မွ ေရြးျပီးကစားနုိင္ပါတယ္။
တစ္ခ်ဳိ႔မ်ားဆုိ တစ္ရက္တစ္မ႑ပ္ စုံေနေအာင္ လက္မွတ္၀ယ္ျပီးေရကစားၾကတာပါ။
ေဆာက္လက္စ သၾကၤန္မ႑ပ္ေဘးမွာခုံေလးခ်လုိ႔ သၾကၤန္ရက္ေရကစားဘုိ႔အတြက္
လက္မွတ္ေရာင္းေနတာကိုေတြ႔နုိ္င္ပါတယ္။
ေရကစားခ်င္သူက မ႑ပ္တစ္ခုျပီးတစ္ခုသြားေစ်းစုံစမး္ ၾကဳိက္တဲ႔မ႑ပ္ကလက္မွတ္၀ယ္လုိက္ရုံပါဘဲ။
ဘယ္သူနဲ႔မွသိဘုိ႔မလုိ ေငြရွိဘုိ႔ဘဲလုိပါတယ္။

သၾကၤန္မ႑ပ္ရယ္ျဖစ္လာတဲ႔အခါ စားဘုိ႔ေသာက္ဘုိ႔ကိစၥလဲ လုိအပ္လုိ႔လာပါတယ္။
အဲေတာ႔ အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ႔သူေတြ(ၾကာဆံေၾကာ္ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ ထမင္းေၾကာ္)သည္ေတြကလဲ
မ႑ပ္တည္ေထာင္သူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လုိ႔ ေစ်းညွိၾကပါတယ္။
တစ္ပြဲဘယ္ေလာက္ လူဘယ္နွစ္ေယာက္စာ ဆုိတာေတြအေသးစိတ္ညွိျပီး အလုပ္ေတြလုပ္ၾကပါတယ္။
အခ်ဳိ႔ေသာမ႑ပ္ေတြက မ႑ပ္လာသူတဲ႔ လူၾကီးနဲ႔ဧည္႔သည္ေတြကိုဧည္႔ခံဘုိ႔အတြက္
ေရႊရင္ေအးလုိ ၾကာဇံဟင္းလုိ မုန္႔သည္ေတြနဲ႔လဲခ်ိတ္ဆက္လုိ႔ အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။
မ႑ပ္ကို ပစၥည္းသြင္းခ်င္သူေတြ အစားအေသာက္ေရာင္းခ်င္သူေတြက ဦးစီးဦးကိုင္လုပ္သူနဲ႔
အဆင္ေျပမွ သူလက္ခံမွ ရမယ္ဆုိေတာ႔ ထုံးစံအတုိငး္ ေပါ႔ဗ်ာ။

သၾကၤန္မ႑ပ္ဆုိမွေတာ႔ အတီးအမူတ္ေတြအဆုိေတြပါမယ္။
တီး၀ုိင္းေတြ အဆုိေတာ္ေတြ အကအဖြဲ႔ေတြ ပါတယ္ဆုိရင္လဲ
ေစ်းႏူန္းညွိရ ငွားရေပါ႔။
တီး၀ုိင္းမထည္႔တဲ႔ေရကစားမ႑ပ္ကေတာ႔ အသံခ်ဲ႔စက္ေကာင္းေကာငး္
ငွားရပါတယ္။
အဲဒီစက္မ်ားကလဲ ေစ်းေတာ႔မေသးပါ။
သိန္းၾကီးဂဏန္းေပးမွရပါတယ္။
ေနာက္မ႑ပ္ရဲ႕လြတ္ေနတဲ႔ ေဘးႏွစ္ဖက္မွာဆုိင္ခန္းေလးယာယီေဆာက္ျပီးငွားစားနုိင္ပါေသးတယ္
အဲဒီဆုိင္ေလးေတြက ေတာ႔ သြားေရစာမုန္႔ဆုိင္လုိ႔အမည္ခံေပမယ္႔ တကယ္ေတာ႔ စီးကရက္နဲ႔တြဲလုိ႔
အရက္ဘီယာတိတ္တိတ္ပုနး္ေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ေလးေတြဆုိရင္လဲမမွားပါဘူး။

မ႑ပ္တစ္ခုမွာေနာက္ထပ္မရွိမျဖစ္ကေတာ႔ ဗီြဒီယုိမွတ္တမ္းတင္သူနဲ႔ ကင္မရာမင္းေတြပါဘဲ။
အဲေတာ႔ မ႑ပ္တစ္ခုမွာ ဗြီဒီယုိရုိက္ခြင္႔ ကင္မရာရုိက္ခြင္႔ရေအာင္လုံးပန္းၾကရျပန္ပါတယ္။
အခ်ဳိ႔မ႑ပ္ကေတာ႔ သူတုိ႔မ႑ပ္ကို မွတ္တမ္းတင္ေပးဘုိ႔ ပုတ္ျပတ္ငွားပါတယ္။
က်န္တဲ႔လူေတြနဲ႔ကေတာ႔ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ညွိျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ၾကေပါ႔။
အခါတြင္းဆုိတဲ႔သၾကၤန္ေလးငါးရက္ေလးမွာ မ႑ပ္တစ္ခုကို မွီျပီး လုပ္ကိုင္စားေသာက္လို႔ရတာေတြ
အမ်ားၾကီးမွ အမ်ားၾကီးပါ။
သၾကၤန္မ႑ပ္ကို တာ၀န္ယူျပီးဦးစီးလုပ္ကိုင္သူမ်ားက ေတာ႔ ဒီအခါမ်ဳိးမွာလုပ္တတ္ရင္
လုပ္တတ္သေလာက္ လည္ရင္လည္သေလာက္ အိပ္ေဖာင္းေအာင္၀င္ေငြေကာင္းတဲ႔အခါသမယ
ဆုိရင္လဲမမွားပါဘူး။)

ဟုိကုန္လြန္ခဲ႔ေသာနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကေတာ႔ မန္းသၾကၤန္ဆုိတာ မန္းေလးျမဳိ႔ေနရာအနွံ႔
မ႑ပ္ေတြနဲ႔ျပည္႔ေနခဲ႔တာပါ။
လမ္းသုံးဆယ္တည္႔တည္႔ ၇၈လမး္ ဘူတာၾကီးေရွ႔မွာ ဗဟုိမ႑ပ္ကိုအေျခတည္ျပီး ျမဳိ႔ေလးျပင္ေလးရပ္မွာ
သၾကၤန္မ႑ပ္ေတြ ေဆာက္ၾကတာပါ။

မန္းေလးျမဳိ႔ရဲ႕ေလးျမဳိ႔နယ္အတြက္ မ႑ပ္တစ္ခုစီကေတာ႔ ကိုယ္႔ နယ္ေျမထဲမွာကိုယ္ေဆာက္ၾကပါတယ္။
ဌာနဆုိင္ရာေတြက လဲကိုယ႔္ရုံးနဲ႔ နီးတဲ႔ေနရာက လမ္းမတန္းမွာမ႑ပ္ေဆာက္ၾကပါတယ္။
ေနာက္ရပ္ကြက္ေတြက လဲ ကိုယ္႔ရပ္ကြက္နားမွာဘဲမ႑ပ္ေဆာက္ေလ႔ရွိပါတယ္။
ရပ္ကြက္တုိင္းေလာက္ကလဲ ေရသဘင္မ႑ပ္ေတြရွိၾကျပန္ပါတယ္။
ကု်ဳံးနံေဘးမွာေတာ႔ အမ်ားအားျဖင္႔ စစ္ဘက္နဲ႔ဆုိင္တဲ႔ မ႑ပ္ေတြေလာက္သာရွိေနပါတယ္။
အဲေတာ႔လည္သၾကၤန္လည္မယ္ဆုိရင္ တစ္ရက္ထဲနဲ႔အားလုံး စုံေအာင္မသြားနုိင္ေတာ႔
တစ္ရက္ကို တစ္ျမဳိ႔နယ္ ခြဲျပီးေတာ႔ သၾကၤန္လည္ရပါတယ္။
မန္းေလးသၾကၤန္မွာက မ႑ပ္ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စား ရွိသလုိသၾကၤန္ကားကလဲ နွစ္မ်ဳိးနွစ္စားရွိျပန္ပါတယ္။
အတီးအမူတ္အက အခုန္ေတြနဲ႔ ညမွလည္တဲ႔ အလွျပယာဥ္နဲ႔ ေရပက္ခံသက္သက္ထြက္တဲ႔ကားဆုိျပီးရွိသလုိ
ေရပက္မ႑ပ္နဲ႔ အကမ႑ပ္ကလဲ သီးသန္႔စီရွိေနပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔အခ်ိဳ႔မ႑ပ္ေတြက ေတာ႔ ေန႔ေရပက္ ညမွာ က ၾကတာမ်ဳိးလည္းရွိပါတယ္။
အလွျပကားေတြကေတာ႔ ညမွထြက္။
ေရပက္ခံကားေတြကေတာ႔ ေန႔ေရပက္ခံထြက္ ည မ႑ပ္လုိက္ၾကည္႔ၾကပါတယ္။
ျမဳိ႔ေနရာအႏွ႔ံမွာ မ႑ပ္ရွိေနေလေတာ႔ မ႑ပ္ေဘးနားမွာ ကြမ္းယာဆုိင္ မုန္႔ဆုိင္အေအးဆုိင္ေလးေတြလဲ
ေန႔ေရာညပါ လက္မလည္ေအာင္ေရာငး္ၾကရပါတယ္။
သၾကၤန္တြင္းမွာ ဆုိင္ဖြင္႔ခြင္႔ရေတာ႔ လက္လုပ္လက္စားေလးေတြ စားေရးေသာက္ေရး
အဆင္ေျပၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အလြန္ေလာက္ကစျပီး က်န္တဲ႔ရပ္ကြက္ေတြမွာ မ႑ပ္ေဆာက္ခြင္႔မေပးေတာ႔ပါဘူး.။
က်ဳံးပါတ္ပါတ္လည္မွာသာ မ႑ပ္ေတြေဆာက္ က်ဳံးေလးျပပါတ္လည္ကို တစ္လမ္းေမာငး္လုပ္ျပီး
က်ဳံးကို တစ္ပါတ္ ပါတ္ခုိင္းပါေတာ႔တယ္။
နာမယ္ၾကီးမ႑ပ္ေရွ႔ေရာက္တဲ႔ အခါ ကားေတြက ဘယ္ေလာက္နွင္ႏွင္မထြက္ဘဲရပ္ၾကည္႔ၾကပါတယ္။
အဲဒီအခါ ကားတနး္ရွည္ၾကီးျဖစ္ျပီး ပိတ္သြားပါေတာ႔တယ္။
အျပင္လဲျပန္ထြက္လုိ႔မရ။
ေနရာကလဲ မေရြ႔။
တစ္ရက္ကို က်ဳ့ံးတစ္ဖက္ေတာင္ ျပီးဆုံးေအာင္မေရာက္ဘဲ အခ်ိန္ကုန္ျပီး ေနပူခံရပါေတာ႔တယ္။
က်ဳံးေဘးရွိတဲ႔မ႑ပ္ေတြ ေရပက္ခံမ႑ပ္ေတြမ်ားပါတယ္။
ညပုိငး္မွာ ဧည္႔ခံတဲ႔ မ႑ပ္က သိပ္မရွိ။
ဒါေပမယ္႔ ညမွာလည္း ကားလမ္းေတြပိတ္တာပါဘဲ။
အဲေတာ႔ သၾကၤန္မ႑ပ္မ်ားက က်ဳံးေဘးပါတ္ပါတ္လည္မွာသာရွိေနျပီး က်န္တဲ႔ရပ္ကြက္ေတြမွာေတာ႔
ဘာမွ မရွိ။
ေန႔ပုိင္းသာ ေရပက္ခံမ႑ပ္ေလး ေခ်ာက္တိေခ်ာက္ခ်က္ ေရကလာတစ္ခ်က္ မလာတစ္ခ်က္။
မီးက မလာတစ္ခ်က္ လာတစ္ခ်က္။
စိတ္ပ်က္စရာ။
(မ႑ပ္ေတြကုိက်ဳံးေဘးမွာစုသြားေတာ႔ အဲဒီပါတ္၀န္းက်င္မွာတင္ ဆုိင္ေလးေတြဖြင္႔ရပါတယ္။
ဒီေတာ႔ ဆုိင္ေတြျပည္႔က်ပ္ညွပ္ေနျပီး ထင္သေလာက္မေရာငး္ရေတာ႔ပါဘူး။
ေနာက္ ေန႔သာ စည္ျပီး ညဘက္က ဘာမွမရွိ။
ဒီေတာ႔လဲေစ်းသည္ေလးေတြမွာ ဆုိင္ထြက္တဲ႔အခြန္အခသာေပးရျပီး ေရာင္းေၾကး
ေကာင္းေကာငး္မရတဲ႔ရက္ေတြအမ်ားၾကီးပါဘဲ။
ဆုိင္ဖြင္႔စရာေနရာကလည္းက်ဳံးေဘးပါတ္ပါတ္လည္မွာဘဲရွိေတာ႔
ဒီနားေလးမွာဘဲစုျပဳံတုိးျပီးေရာငး္ရပါေတာ႔တယ္၊
ေရာင္းမေကာင္းေတာ႔ ေရာင္းေကာင္းတဲ႔ပစၥည္းအမ်ားၾကဳိက္တဲပစၥည္းျဖစ္တဲ႔
ယမကာကို ပုနး္ရွုိးကြယ္ရွုိးေရာငး္ရေတာ႔တာပါဘဲ။
လာဖမး္ရင္ေရွာင္ထား ဖမ္းတဲ႔သူမရွိရင္ျပန္ေရာင္းလာေတာင္းေတာ႔ေပးလုိက္ဆုိတာနဲ႔ဘဲ
သၾကၤန္ရက္ကိုျဖတ္သန္းရပါတယ္။

သၾကၤန္ေရနဲ႔တြဲလ်က္ပါလာတာကေတာ႔ အရက္ဘီယာ ယမကာပါဘဲ။
ဟုိအရင္ကေတာ႔ သၾကၤန္နားနီးျပီဆုိတာနဲ႔တရုပ္ဘီယာေတြကုိစုရပါတယ္။
သၾကၤန္ဆုိတာ တရုပ္ဘီယာေလွာင္တဲ႔ ကာလာပါဘဲ။
ေရာက္သေလာက္ ကုန္ ေရာင္းမေလာက္တဲ႔ ကာလမ်ဳိးေတြကို ျဖတ္သနး္ခဲ႔ရပါတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္ ျပည္တြင္းျဖစ္ဘီယာေတြ ေအာင္ျမင္လာခ်ိန္မွာေတာ႔ သၾကန္နီးျပီဆုိတာနဲ႔
သၾကၤန္အထူးအစီအစဥ္ ေခါငး္စပ္တပ္လုိ႔ ဘီယာထုတ္လုပ္မူ႔အရွိန္အဟုန္ကုိျမွင္႔ၾကပါေတာ႔တယ္။
၂၀၀၀ ခုႏွစ္အလြန္တုိးတက္လာေသာကာလမ်ားမွာေတာ႔ သၾကၤန္ဆုိတာ တရား၀င္
အရက္ဘီယာေသာက္ပြဲၾကီးလုိ႔ဆုိနုိ္္င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။
လမး္ေဘးမွာ ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာ ကားေပၚမွာ မ႑ပ္ေပၚမွာ ဘီယာစေတးရွင္းမွာ စားေသာက္ဆုိ္င္ထဲမွာ
ေယာက်ာ္ေလးေတြနဲ႔တနး္တူ ဘီယာဆြဲေနတဲ႔ အမ်ဳးိသမီးေတြကိုျမင္ေနရလုိ႔ပါဘဲ။
သူရာရည္ယစ္ျပီးကြဲျပဲလဲေနတဲ႔လူေတြလဲ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။
အဲေတာ႔တရား၀င္ေၾကာ္ျငာခြင္႔မရွိတဲ႔ အရက္ေတြဘီယာေတြယမကာဆရာေတြကလဲဒီလုိအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ
ရသေလာက္ေၾကာ္ျငာ၀င္ၾကပါတယ္။)

အရင္ကေတာ႔ သၾကၤန္ဆုိရင္ အေတာ္မ်ားမ်ား က ဆင္တူ၀တ္ၾကပါတယ္။
စင္ေပၚမွာကတဲ႔ ယိမ္းသမေတြကလဲ ပိေတာက္ကုိညႊန္းတဲ႔အ၀ါေရာင္မ်ားမ်ားပါတဲ႔
အပြင္႔အခက္ေတြပါတဲ႔ ၀တ္စုံကိုဆင္တူ၀တ္ၾကပါတယ္။
တစ္ရပ္ကြက္နဲ႔တစ္ရပ္ကြက္ မ႑ပ္တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ဆင္တူမျဖစ္ရေလေအာင္ေရြးခ်ယ္လုိ႔၀ယ္ၾကပါတယ္။
သၾကၤန္နားနီးျပီဆုိတာနဲ႔ မန္းေလးျမဳိ႔က စတုိးဆုိင္ေလးေတြကလဲ ေလ်ာ႔ေစ်း ဆုိျပီးဆုိင္ခါၾကပါတယ္။
ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာတန္းေတြထုိး ျပီး ေရာင္းၾကတာ အုန္းအုန္း ထေနတာပါဘဲ။
သၾကၤန္နားနီးရင္ ေဘာင္းဘီ အက်ၤ ီေရာင္းတဲ႔ဆုိင္မွန္သမွ် စည္ကားသလုိေရာင္းလဲေရာင္းၾကရပါတယ္။
(အခုေခတ္မွာေတာ႔ ဌာနဆုိင္ရာ မ႑ပ္မ်ားကလြဲရင္ က်န္တဲ႔ မ႑ပ္ေတြက ဆင္တူ၀တ္တယ္ဆုိတာ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။
စင္ေပၚမွာေ ခတ္ေပၚဒီဇုိငး္နဲ႔ အလန္းဇယားဖြင္႔ၾကပါေတာ႔တယ္။
အေဟာ႔ဆုံးဆုိတဲ႔ မလုံ႔တလုံအ၀တ္အစားေတြနဲ႔အပီကဲၾကပါတယ္။
အရင္ကလုိဘဲေရွးမူမပ်က္ တူညီတာကေတာ႔ စတုိးဆုိင္မွန္သမွ်က သၾကၤန္အထူးေလ်ာ႔ေစ်းနဲ႔
ေရာငး္ၾကသလုိ ၀ယ္သူမ်ားကလဲ အရင္ကလိုဘဲ အုန္းအုန္းထေနေအာင္၀ယ္ေနၾကတာပါဘဲ။)

ခုလာမယ္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္သၾကၤန္ကေတာ႔ နုိင္ငံရဲ႕အေျပာင္းအလဲနဲ႔အတူေျပာင္းလဲလုိ႔သြားပါျပီ။
သၾကၽၤန္မ႑ပ္မ်ားကုိ က်ဳံးေဘးတင္သာမကဘဲ မန္းေလးကန္ေတာ္ၾကီးမွာေရာ မႏၱေလးျမဳိ႔အႏွံပါ
ေဆာက္ခြင္႔ျပဳမယ္လုိ႔ ေၾကျငာထားပါတယ္။
အဲေတာ႔ မန္းေလးျမဳိ႔အႏွံ႔အျပားမွာ ရပ္ကြက္အလုိက္ဆုိင္ေလးေတြေပၚလာနုိင္ပါျပီ။
ဒီေတာ႔လဲ လက္လုပ္လက္စားမ်ားအတြက္အဆင္ေျပတယ္လုိ႔ဆုိနုိင္ပါတယ္။
က်န္တာေတြကေတာ႔ ေနျမဲအတုိင္းလုိ႔ဘဲေျပာနုိင္ပါတယ္။
သၾကၤန္ပိတ္ရက္က ဟုိးအရင္ကထက္စာရင္ရွည္လ်ားပါတယ္။
အစုိးရရုံးေတြက ဆယ္ရက္တိတိပိတ္ပါတယ္။
ေစ်းေတြကေတာ႔ အမ်ားအားျဖင္႔ အၾကဳိေန႔ကေနပိတ္လုိက္တာႏွစ္ဆနး္ႏွစ္ရက္ေန႔ေလာက္မွျပန္ဖြင္႔ပါတယ္။
ဘုရားဖူးထြက္ခ်င္သူမ်ားလဲအဆင္ေျပ။
တရားစခန္း၀င္ခ်င္သူမ်ားလဲအဆင္ေျပ။
ဒုလႅဘၻရဟန္းခံခ်င္သူမ်ားလဲအဆင္ေျပ။
မယ္သီလရင္၀တ္ခ်င္သူမ်ားလဲအဆင္ေျပ။
အိမ္မွာေအးေအးေဆးေဆးနားခ်င္သူမ်ားလဲအဆင္ေျပ။
အားလုံးကိုအဆင္ကိုေျပလုိ႔ပါဘဲ။
ဒါေပမယ္႔ အဆင္မေျပရွာတဲ႔သူမ်ားလဲရိွပါေသးတယ္။
“ အာစရိေရ သၾကၤန္ပိတ္ရက္ရွည္တာ နားရတာေတာ႔ ေကာင္းပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တုိ႔လုိ ေန႔စားေတြအတြက္ကေတာ႔ ဒီအခါတြင္းဆုိတာဒုကၡတြင္းပါဘဲ။
ပုံမွန္ရက္ေတြကို က တစ္ေန႔လုပ္တစ္ေန႔စားကိုးဗ်။
ဒီအထဲသားေတြသမီးေတြက သၾကၤန္တြင္း မွာ လည္ခ်င္ပတ္ခ်င္ သုံးခ်င္စြဲခ်င္.။
အလုပ္သာပိတ္တာ က်ဳပ္တုိ႔ပါးစပ္ေပါက္ေတြက မပိတ္ဘူးေလ။
အဲေတာ႔ သၾကၤန္ေရာက္တုိင္းေၾကြးမတင္တဲ႔ႏွစ္ကို မရွိပါဘူးဗ်ာ။” တဲ႔။

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး။
22-3-2013

Views: 155

Tags: ကုိေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

Comment

You need to be a member of Myanmar in Singapore to add comments!

Join Myanmar in Singapore

Click for more information !


© 2014   Created by Admin Team.

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service

Like us on Facebook